Kan dat?
Gisteren keek ik in de achteruitkijkspiegel naar een moment in mijn leven, dat ongeveer halverwege mijn geboorte en nú plaatsvond.
En ik begreep ineens een verband met een belangrijke persoon in mijn leven, die ik tóen nog helemaal niet kende: we maakten ongeveer tegelijkertijd een soortgelijke levensgebeurtenis mee.
We kropen toen beiden uit onze schulp...
En die persoon is nu ongeveer even oud als ik tóen.
Gedachten daarover komen min of meer toevallig juist in deze paastijd naar boven.
Pasen is een mooi moment om eens na te denken over spirituele ontwikkeling. Over de spirituele ontwikkeling van de eigen ziel door beproeving. Beproeving en verlies.
Elke volgende stap in het leven wordt gekenmerkt door verlies van het oude.
De cyclus van het leven, wordt rond Pasen verzinnebeeldt in diverse metaforen:
Zoals in het lijden, sterven en de wederopstanding van Jezus.
In de palmpaasstok, om de komst van het licht te vieren.
Paasvuren om de demonen van de winter te verjagen.
Het einde van de winter en het begin van nieuw leven.
In vroegere tijden met feesten ter ere van de godin van het leven en de vruchtbaarheid, die de natuur liet ontwaken en vruchtbaar heeft gemaakt.
En met paaseieren en kuikentjes als vruchtbaarheidssymbool.
Zijn geboorte en wedergeboorte eigenlijk wel met elkaar te vergelijken?
Onze levenscyclus, van groei en verval, lijkt te worden weerspiegeld in de opbouw van onze spirituele ontwikkeling. Op diverse manieren in ons bestaan erkennen we een cyclus van zeven jaar. Elke zeven jaar celvernieuwing. Elke zeven jaar een nieuwe fase in ons leven.
Vier keer in de eerste 28 levensjaren. Op weg naar volwassenwording. En de manifestatie van het echte Ik, waardoor je je definitieve koers kunt gaan bepalen.
Die eerste vier cycli worden vooral gekenmerkt door fysieke en mentale groei.
Rond je 28e ben je dan geworden wie je eigenlijk steeds al was.
Voor veel mensen is dat moment een soort van wedergeboorte. Vaak vergezeld door een ingrijpende levensgebeurtenis, die dwingt tot het maken van keuzes.
En die daardoor zorgt voor een soort transformatie.
Wie begrijpt de transcendentatie? "Dit brood is mijn lichaam". Volgens mij is dat slechts weggelegd voor enkelen. Maar je kunt wel nadenken over jezelf. Over wie je was, en wie je bent.
Door te reflecteren op wie je bent in de volgende vier cycli, kun je spiritueel groeien. Het lichaam raakt in verval, maar de geest groeit verder.
Terugkijken op je levensgeschiedenis. Op de beproevingen die je hebt meegemaakt. En de samenhangen die je daar tussen ziet.
En het geluk dat je ten deel is gevallen als je de juiste keuzes hebt gemaakt. De keuzes die je héél hebben gemaakt.
Het leert je te begrijpen....
CITATEN:
One looks back with appreciation to the brilliant teachers, but with gratitude to those who touched our human feelings. The curriculum is so much necessary raw material, but warmth is the vital element for the growing plant and for the soul of the child.
Even a happy life cannot be without a measure of darkness, and the word happy would lose its meaning if it were not balanced by sadness. It is far better take things as they come along with patience and equanimity.
The meeting of two personalities is like the contact of two chemical substances: if there is any reaction, both are transformed.
Your vision will become clear only when you can look into your own heart. Who looks outside, dreams; who looks inside, awakes.
