VEERKRACHT

Tegenslag.

Toeval? Willekeur?

Tegenslag wordt niet eerlijk verdeeld. Evenmin als geluk; de één krijgt veel van het eerste te verwerken en de ander krijgt veel van het tweede in de schoot geworpen.

De reden daarvan, het waarom, wordt ons niet meegedeeld.

Tegenslag of geluk: toeval, stomme willekeur; het is gewoon datgene dat ons toe-valt. Soms als slag bij heldere hemel, soms zie je het aankomen; maar de essentie van tegenslag is vaak dat je het niet kunt verhinderen of voorkómen.

Het vóórkomen ervan is simpelweg een gegeven.

Tegenslag onderga je. Net als het weer: het regent of het sneeuwt vandaag; jammer dan, maar je moet gewoon door die bui heen!

Vol weerstand, desnoods volledig gelaten, of met welke emoties dan ook, maar je ontkomt er niet aan. Jas aan, en fietsen maar. Nat word je tóch....

Is het een kwestie van attitude als je de volgende keer gewoon weer op de fiets springt? Een positieve levensinstelling?

Aangeboren of aangeleerd?

Of is het noodzaak?

Met andere worden: je móet wel, anders volgt nog meer leed?

Gaat het bewust, of onbewust?

Zijn het vaardigheden?

Is het daadkracht?

Levenslust?

Intuïtie? Reflex?

Hoe dan ook: als je na tegenslag zo ver komt dat je je leven weer wilt oppakken, toon je in elk geval over veerkracht te beschikken. 

Wat is dat eigenlijk, veerkracht?

Volgens mij ben je veerkrachtig, als je in staat bent om bij tegenslag de volgende fases in het verwerkingsproces door te maken:

1- emotionele verwerking: je verlies onder ogen zien en de pijn ervan beleven (emoties)

2- je realiseren dat je er geen vat op hebt en er geen schuld aan droeg  en dat je veranderde leven nu eenmaal is wat het is, kortom acceptatie (verstand)

3- herstellen door te doen wat je hart je ingeeft (rusten, sporten, wandelen, lezen, spelen, etc., wat het ook maar is wat je leuk vindt of voldoening geeft), (intuïtie)

4- hulp zoeken, samen naar oplossingen zoeken (verbinden)

5- zoek (samen) afleiding, humor e.d. (Relativeren)

6- zoek naar je kracht, naar datgene wat je vreugde en hoop geeft voor de toekomst

7- en hándel daarnaar

8- zodat je nieuwe motivatie en zingeving voor je leven vindt.

Er zijn mensen, die zeggen dat ze sterker worden van tegenslag. Dat ze er door gegroeid zijn.

En dat is ongetwijfeld waar.

Maar wanneer je telkens opnieuw te maken krijgt met tegenslag, dan wordt het steeds zwaarder om er de positieve kanten van te zien. Want het verwerken van tegenslag kost veerkracht. Veel energie. En net als een elastiek dat je te vaak uittrekt, verliest ook een mens zijn elasticiteit, wanneer die keer op keer leed te verwerken krijgt.

Ik heb grote bewondering voor mensen die dán toch telkens een nieuw elastiek weten te vinden! 

Het zijn in mijn ogen de meest levenslustige mensen die die door al hun ervaringen een grote wijsheid hebben bereikt. 

Ik ben trots op hen.

En ik voel me gezegend dat enkelen van hen in mijn leven zijn gekomen.

Ze zijn voor mij een lot uit de loterij en verrijken me!

http://www.impulsorganisatieadvies.nl/site.php?230

http://m.mt.nl/mobiel/#!article=167229

http://nl.m.wikipedia.org/wiki/Elasticiteit_%28materiaalkunde%29

http://crisiswerkplaats.nl/blog/2010/08/21/veerkracht-enschede-10-jaar-later/

Willem Wilmink:  Huilen is gezond

Leg nu die krant maar even neer,
echt lezen doe je toch niet meer,
huil nou maar even.
Ja, tegen iemands lichaam aan
zou dat natuurlijk beter gaan,
maar huil nou even.

Dat jij de enige niet bent,
dat is een troost die je al kent,
dus huil maar even.
Een ander troosten voor verdriet
dat kan ook niet, dat kan ook niet,
maar huil toch even.

Altijd maar flink zijn is niet goed:
als je niet weet hoe 't verder moet,
huil dan toch even.
Straks, met nog tranen langs je kin
denk je ineens: ik heb weer zin,
om door te leven.

CITATEN:

Resilience is accepting your new reality, even if it's less good than the one you had before.

Elizabeth Edwards

Indeed, this life is a test. It is a test of many things - of our convictions and priorities, our faith and our faithfulness, our patience and our resilience, and in the end, our ultimate desires.

Sheri L. Dew

I am extremely interested in how people negotiate catastrophe, not because I'm morbidly interested in it but because I'm interested in the secret of resilience; that's what I'm always exploring in the stories and the novels.

Janette Turner Hospital

AANWEZIGHEID

"Kinderen die vragen, worden overgeslagen!"

Ja, zo ging dat vroeger. In de opvoedmethode van de jaren '50-'60 van de vorige eeuw werd kinderen geleerd dat ze niet alom aanwezig behoorden te zijn. Hoe anders lijkt dat tegenwoordig te zijn: de prinsjes en prinsesjes van nu leren niet meer met de armen over elkaar te wachten tot hen iets gevraagd wordt. De voordelen van impulsbeheersing versus die van vrije expressie: welke leiden tot een aangenamer, functioneler gedrag en vooral tot een tevreden en gelukkig gevoel? Hoe neem je het beste een positieve plaats in, binnen gezin, school, werk en samenleving?

Hóe, kwantitatief en kwalitatief, aanwezig wil je zijn? Kún je zijn? Mág je zijn? Moet je zijn?

Jouw eigen inbreng is niet allesbepalend. De omgeving heeft daarin ook wensen en grenzen. En dus ben je soms te veel. En andere keren te weinig.

De ene mens heeft een groter ego dan de ander. De één heeft veel zelfvertrouwen en zet zichzelf beeldvullend neer, de ander is verlegen en zit stilletjes in een hoekje. De één is narcistisch, de ander bescheiden. De één een blijvertje, de ander een vlinder die van bloem naar bloem fladdert. De één is aanwezig met humor, de ander met een serieuze inbreng. Etc., ....

Wat is beter?

Wie of wat bepaalt dat?

En wat wanneer je er helemaal niet meer wilt zijn?

Wie bepaalt of dat mag?

Hoe waardevol is een leven? 

De aanwezigheid van iemand die bijv. een zware psychische aandoening heeft; of dement is; zware fysieke beperkingen of pijn heeft. Gelukkig hebben we in Nederland wetten en regels over de beëindiging van levens.

Maar die gaan uiteraard niet primair over de persoonlijke beleving van degene die er niet meer wil zijn. Een persoonlijke beleving is tenslotte persoonsgebonden. En afhankelijk van o.a. karakter, omstandigheden, opvoeding en je sociaal-emotionele ontwikkelingsproces.

En in dat laatste kan veel goed zijn gegaan, maar uiteraard ook veel fout. Met allerlei emotionele blokkades tot gevolg.

Je aanwezigheid in dit leven stelt je door de jaren heen telkens opnieuw voor keuzes: hoe ga je om met je innerlijke blokkades ten aanzien van je levensomstandigheden.

Ervaar je ze? Herken je ze? Zie je je patronen en herhalingen? En hoeveel pijn doen ze?

Bijvoorbeeld:

Wat doe je als je van jezelf vind dat je tot last bent?

Wat doe je als verlegen mens wanneer je omgeving meer inbreng van je eist?

Wat doe je wanneer je je als hoogbejaarde in een verpleegtehuis verwaarloosd en eenzaam voelt?

Terug naar je kinderjaren en op zoek naar de momenten waarin de gaten in je ziel zijn ontstaan, die je húidige leven zo zwaar maken? En vervolgens een stap maken in je persoonlijke ontwikkeling? 

Dat is mooi wanneer je dat kunt. 

En zo niet, wat dan?

Hoe gaan we in onze zogenaamde participatiesamenleving nou eigenlijk écht om met de mensen die zich niet gehoord en gezien voelen? Want die zíjn er! 

Ik vrees dat het ego van de bepálende en besluitende aanwezigen voor henzelf een te grote plek opeist, en dat daardoor voor de zwakkeren steeds minder ruimte overblijft.

Zijn de sterkeren per definitie meer belangrijk dan de zwakkeren? Waarom lijkt twijfel toch vooral voorbehouden aan de kwetsbaren?

De sterkeren onder ons zouden zichzelf  best wel eens wat vaker vragen kunnen stellen over hun verantwoordelijkheden, belangen en motieven.

Durf eens te twijfelen.

De aanwezigheid van twijfel leidt tot onderzoek. Vragen leiden tot kennis.

                                 ****

In de huidige samenleving moet je voor jezelf opkomen. En dus vrágen.

Maar helaas: juist de mensen waarvan men vindt dat ze klagen, en te weinig bijdragen, worden blijvend overgeslagen!

Hoe kunnen we toch de mensen, die het gevoel hebben dat hun aanwezigheid er niet (meer) toe doet, het beste het gevoel geven dat ze er mogen zijn?

http://nl.m.wikipedia.org/wiki/Ontwikkelingspsychologie

http://wetenschap.infonu.nl/onderzoek/61533-erikson-en-de-psycho-sociale-ontwikkeling.html

http://dissertations.ub.rug.nl/FILES/faculties/gmw/2004/f.f.h.nelck.da.silva.rosa/h3.pdf

CITATEN

The bond between a parent and child is the primary bond, the foundation for the rest of the child's life. The presence or absence of this bond determines much about the child's resiliency and what kind of adult they will grow up to be.

Jane Fonda

In the presence of eternity, the mountains are as transient as the clouds.

Robert Green Ingersoll

The willow which bends to the tempest, often escapes better than the oak which resists it; and so in great calamities, it sometimes happens that light and frivolous spirits recover their elasticity and presence of mind sooner than those of a loftier character.

Albert Schweitzer

Sometimes it's a form of love just to talk to somebody that you have nothing in common with and still be fascinated by their presence.

David Byrne

Spelende meisjes

Vol sombere doemgedachten
geraakte ik in een straat
waar meisjes aan 't spelen waren
en we kwamen aan de praat.

Turkse en Surinaamse
en sommige autochtoon
en ze hadden er nauwelijks weet van,
ze speelden daar gewoon.

Mijn sombere visioenen
van een wereld die verging,
vervaagden in 't licht van die kinderen
tot een herinnering.

Want die meisjes met aardige ogen
en met hun prachtige haar
zullen de kinderen baren
voor de komende duizend jaar.

Willem Wilmink

KERST

Vrolijk kerstfeest!

Frohe Weihnachten!

Merry christmas!

Carol of the bells:

http://youtu.be/zfiyoosShNw

CITAAT:

Happy, happy Christmas, that can win us back to the delusions of our childhood days, recall to the old man the pleasures of his youth, and transport the traveler back to his own fireside and quiet home!

Charles Dickens

Christmas is a season not only of rejoicing but of reflection.

Winston Churchill

God never gives someone a gift they are not capable of receiving. If he gives us the gift of Christmas, it is because we all have the ability to understand and receive it.

Pope Francis

Willem Wilmink: kerst

Wees niet zo bang voor Kerst. Het zijn twee dagen,
dat is niet meer dan achtenveertig uur,
En uren, het ene vlug, het andere trager,
uren vervliegen op den duur.

Raak niet verloren in herinneringen,
wees toch een beetje wijzer deze keer.
Zing maar van "Stille Nacht" als je kunt zingen,
want stil zal het zijn, die nachten. Zeer.

Zing in jezelf: 'De witte vlokken zweven'
terwijl de regen langs de pannen ruist.
Het kind is niet in Bethlehem gebleven:
het is naar Golgotha verhuisd.

Gedenk de dieren op de schalen en de borden,
die zitten meer dan jij in de puree.
Eten is beter dan gegeten worden,
ook in de glans van Lucas 2..

Zeg 'nee' als mensen je te eten vragen,
want in een anders gelukkige gezin
daar is de kerstoom enkel te verdragen
met een uitslaande brand erin.

Wees niet zo bang voor Kerst. Het zijn twee dagen.

LEVENSDOEL

"Echtpaar in de trein

Met de allerliefste in een trein

kan aangenaam en leerzaam zijn.

De prachtig vormgegeven stoel

geeft allebei een blij gevoel.

Voor ‘t verre reisdoel kant en klaar

zit ik dus tegenover haar.

De trein maakt zijn vertrouwd geluid

en zij rijdt vóór-, ik achteruit.

We zien dezelfde dingen wel,

maar ik heel traag en zij heel snel.

Zij kijkt tegen de toekomst aan,

ik zie wat is voorbijgegaan.

Zo is de huwelijkse staat:

de vrouw ziet wat gebeuren gaat,

terwijl de man die naast haar leeft

slechts merkt wat zijn beslag al heeft.

Van nieuw begin naar nieuw begin

rijdt zij de wijde toekomst in,

en ik rij het verleden uit.

En beiden aan dezelfde ruit.

Willem Wilmink"

Kan het leven een (gezamenlijk) doel hebben? 

Is dat ongeveer dezelfde vraag als: Wat is de zin van het bestaan?

En wie bepaalt dat dan?

En wat als je je doel bereikt hebt?

Als je vooral leeft in het nú (en je dus niet vóór- of achteruit gaat), en als het moeilijk wordt om te plannen wat "morgen" je zal brengen, kun je dan nog wel een levensdoel formuleren?

En wat is dat dan eigenlijk, een levensdoel? Is dat een "punt" op je levensweg, dat je wilt bereiken? Volstaat een soort van treinkaartje? Of is het per definitie iets dat moet zorgen voor zingeving? Gaat het om de reden en zin van je bestaan? Of is het iets dat je in de toekomst nodig hebt? Een praktische omstandigheid? En wanneer en hoe wil je dat bereikt hebben?

Er zijn tal van testjes op internet te vinden die je garanderen dat je binnen twintig minuten je levensdoel ontdekt. Tja, je kúnt het natuurlijk proberen..... 

Misschien geeft zo'n testje wel verdieping aan je bestaan.

Stel dat er bijvoorbeeld zoiets uit komt: "mijn leven is pas compleet wanneer ik een kleinkind heb". Oeh, lastig! Of: "over anderhalf jaar wil ik promotie hebben gemaakt". Die laatste is weliswaar concreter en méér door jezelf te beïnvloeden, maar de haalbaarheid ervan is beslist evenmin zeker.

Met dergelijke doelen is de kans op teleurstelling reëel aanwezig. Je streeft naar een geluksgevoel, of een zekerheid, ergens in de toekomst, maar loopt veeleer het risico op een illusie.

De kunst van het maken van stappenplannen, die bedoeld zijn om je doelen gestructureerd en methodisch te bereiken, is niet iedereen gegeven. Toch is dat redelijk eenvoudig. In het voorbeeld van de promotie kun je exact plannen wanneer je welke opleiding wilt hebben gedaan, welke werkervaring je nodig hebt en hoe je dat aanpakt, welk netwerk je wilt "bewerken", je affiniteiten en kansen bepalen, welk soort begeleiding je nodig hebt, wat je (financieel) wilt investeren, enz. 

Maar je levensloop kun je niet plannen. Levensgebeurtenissen komen doorgaans spontaan voorbij. En die kunnen élk plan doorkruisen.  

Het hierboven bedoelde stappenplan kan bijvoorbeeld behoorlijk op de kop worden gezet door een zwangerschap.

Of door tegenslag.....

De kunst is dan om zo'n gebeurtenis zó in te passen in je leven dat je niet van slag raakt. De hoop die sprak via je ambitie, is een levenskracht die je ook kan helpen bij een herziening van je doelen en plannen. 

Is het meest zinvolle levensdoel dan om je levenskracht te blijven inzetten zolang je kunt?

Ongeacht je eindbestemming?

Let's keep smiling....!

CITAAT:

To truly laugh, you must be able to take your pain, and play with it. - Charles Chaplin 

If you don't know where you are going, any road will get you there. - 

Lewis Carroll 

CONTINUÜM

De meest algemene uitleg van een continuüm is: ononderbroken lijn of reeks. Zo bestaat er bijvoorbeeld een dialectcontinuüm. Het Twents is daar een mooi voorbeeld van. Als je Twents spreekt vlak over de grens in Duitsland, dan word je goed begrepen. De dialecten verschillen weliswaar, maar ze lijken erg op elkaar. Ze zijn verschillende waarden, variabelen, mogelijkheden op een lijn die min of meer in elkaar overgaan. Ze zijn een onderdeel van het hele Nedersaksisch taalgebied.

Binnen Twente bestaan ook zulke verschuivingen: elke gemeente kent zijn eigen specifieke kenmerken. Oldenzaals, Enschedees en Haaksbergens verschillen onderling nogal van elkaar. En toch gaan ze naadloos in elkaar over.

Het woord continuüm doet je verwachten dat het eindeloos is. Maar mijn beperkte geest kan zich niets voorstellen bij eindeloosheid. 

Ik heb een begin en een einde nodig. Dat biedt houvast, structuur. En de uiterste waarden aan de beide uiteinden van de lijn geven dan ook de mogelijkheid om te vergelijken.

Zoals de geschiedeniscanon van Nederland. Het beginpunt en het nú (het momentele einde van het continuüm) geven dan zin en betekenis aan bijvoorbeeld: 1600, Slag bij Nieuwpoort en 1648, Vrede van Münster.

Het begin van de canon, de hunebedden, staat in schril contrast met de huidige stand der techniek. Toch wel bijzonder overigens dat de canon start met een symbool voor het sterven....

Terwijl het einde open is.

Volgens Stephen Hawking heeft de aarde nog wel een paar miljard jaar te leven, dus er hoeft voorlopig nog geen einde aan de canon te komen. Maar uiteindelijk zal de canon eindigen met ons uitsterven, tenzij we ooit onze moederplaneet verlaten en elders in de ruimte voortbestaan.

Van een individueel mens kun je volgens mij een heel mooi afgerond continuüm maken: geboorte - leven - sterven.

De uiteinden zijn scherp afgetekend. Maar met de daartussen liggende punten is iets vreemd aan de hand. Ik ken geen enkel leven dat uit één lange vlakke lijn bestaat. Elk leven bestaat namelijk uit bijzondere momenten die de rest van je leven hebben beïnvloed: de hoogte- en dieptepunten.

En ik zou geneigd zijn om die visueel weer te geven in een golfbeweging!

Hoe hoger of lager het uiterste punt van de golf reikt, hoe ingrijpender de betekenis van het voorval is geweest voor jouw leven.

Volgens mij ben je een gezegend mens als de plus- en de minwaarden van die golven elkaar zo compenseren, dat het gemiddelde dan tóch weer ongeveer in het midden uitkomt!

Niemand weet (precies) wanneer zijn einde komt. We weten alleen zeker dát het komt. De manier waarop je naar dat eindpunt toe leeft is mede afhankelijk van de vraag hoe hoog en hoe laag jouw golfbeweging is (geweest). 

En dan komt dat moment dat er iemand tijdens jouw begrafenis vertelt over jouw leven.

Bij mij mag dat in het Twents!

Zo, dat heb ik weer mooi rond gebreid....:).

http://www.entoen.nu/

CITAAT:

A child in India grows up with the idea that you have to make choices that will create a better future. In fact, your whole life is a continuum of choices, so the more conscious you are, the greater your life will be.

Deepak Chopra

We are a continuum. Just as we reach back to our ancestors for our fundamental values, so we, as guardians of that legacy, must reach ahead to our children and their children. And we do so with a sense of sacredness in that reaching.

Paul Tsongas

One of the things psychologists used to say was that if you are depressed, anxious or angry, you couldn't be happy. Those were at opposite ends of a continuum. I believe that you can be suffering or have a mental illness and be happy - just not in the same moment that you're sad.

Martin Seligma

Herman Finkers, dialect:

http://youtu.be/CCHyToiY3Lw

Blaosmuziek:

http://youtu.be/RT2NZeFLLsM

Willem Wilmink, echtpaar:

http://youtu.be/E0W0W3fO7cY

Echtpaar in de trein

voor Wobke

Met de allerliefste in een trein
kan aangenaam en leerzaam zijn.
De prachtig vormgegeven stoel
geeft allebei een blij gevoel.

Voor ‘t verre reisdoel kant en klaar
zit ik dus tegenover haar.
De trein maakt zijn vertrouwd geluid
en zij rijdt vóór-, ik achteruit.

We zien dezelfde dingen wel,
maar ik heel traag en zij heel snel.
Zij kijkt tegen de toekomst aan,
ik zie wat is voorbijgegaan.

Zo is de huwelijkse staat:
de vrouw ziet wat gebeuren gaat,
terwijl de man die naast haar leeft
slechts merkt wat zijn beslag al heeft.

Van nieuw begin naar nieuw begin
rijdt zij de wijde toekomst in,
en ik rij het verleden uit.
En beiden aan dezelfde ruit.

CONTINUÏTEIT

Hoe ouder ik word, hoe meer ik terugval op mijn moedertaal: het Twents. 

Over het ethische aspect van mijn dialect verschillen de meningen; de één vindt het verschrikkelijk, de ander charmant.  Maar Twentenaren zijn naar mijn mening te weinig trots op hun erfgoed geweest. Er is nog steeds te weinig besef in de regio dat onze oer-oude heidense, Germaanse en Nedersaksische wortels een continuüm in tijd en plaats hebben gerealiseerd dat autochtone Tukkers verbindt via het gesproken woord en onze cultuur. Een autochtone Tukker hoort onmiddelijk aan taal- en woordgebruik of 'ie met een échte of met een import-Twentenaar te maken heeft. 

Taal creëert afstand. En taal verbindt eveneens. Én opent deuren. Letterlijk, want Tukkers zijn (verklaarbaar vanuit de historie vanwege de talloze bezetters/overheersers en oorlogen) een terughoudend en gesloten volk. Binnen de regio iemand in het Twents aanspreken zorgt direct voor een open en hartelijke sfeer.

Als stadse is mijn kennis van het échte Twents met zijn talloze bijzondere uitdrukkingen ook erg beperkt, maar het valt op dat jongeren te weinig kans krijgen om onze mooie taal te leren spreken. Jammer!

Want op termijn gaat daarmee ook onze cultuur verloren. 

Toch vreemd dat tweetaligheid op scholen werd gereserveerd voor "buitenlanders" ter behoud van hun cultuur, en dat kennisoverdracht over "onze" cultuur niet relevant werd geacht.

De continuïteit van datgene dat ons verbindt, van onze eigenheid, wordt doorbroken.

Zou het dáárom zo vervreemdend werken als een jongere van bijvoorbeeld Turkse afkomst een Twentse tongval heeft?

Hoe kunnen we ervoor zorgen dat onze cultuur niet verloren gaat? Wat is daarvoor nodig?

In de eerste plaats niet langer wachten op officiële erkenning. Als je roots teruggaan tot de ijstijd, dan heb je geen bevestiging van je bestaansrecht meer nodig. Je wéét dat je er bent, en je hebt de keuze om te blijven voortbestaan óf je erfgoed te verkwanselen.

En we kúnnen het! Enschede is na al zijn stadsbranden tenslotte ook telkens als een Fenix uit de as herrezen.

Het Van Deinse-instituut (het regionale equivalent van het Meertens-instituut) zou daarvoor, hoe paradoxaal en on-Twents, uit zijn schulp moeten kruipen en een manier zien te vinden om jongeren en kinderen aktief te benaderen.

Anders wordt het Twents in de toekomst een stoffig hoekje in het museum.

De gedichtjes van de Enschedeeër Willem Wilmink zijn alvast een prachtige bron voor het onderwijs:

Heftan tattat

Zundag weer verjöarsviseet

en iej weet wa hoo dat geet:

Herman hef zoo zeek ewes,

Graads mut ok weer oonder t mes,

Trui hebt z' alns a vort-enomn,

Kloas is oet de tied ekomn,

Leida hef zon pien in t lief,

oo, dat aarme, aarme wief.

En hoo is t dan noe met Bernard?

Heftan tattat! Heftan tattat!

Hee har völs te völ patat had

en doo hef e t dus an t hart had.

Dat genöal, oo man oo man,

doodzeek goa'j op hoes op an.*

Willem Wilmink

De beste waarschuwing dat onze continuïteit in het geding is.....!

Het leven is eindig.

                            ****

* Vertaling:

Hij heeft het aan zijn hart gehad

Zondag weer op verjaardagsvisite

En je weet wel hoe dat gaat:

Herman is zo ziek geweest

Graads moet ook weer geopereerd worden

Trui hebben ze alles weggenomen

Klaas is overleden

Leida heeft zo'n pijn in haar lijf

Ach, die arme vrouw

En hoe gaat het dan nu met Bernard?

Hij heeft het aan het hart gehad!

Hij had veel te veel patat gehad

En toen heeft 'ie het dus aan het hart gehad.

Dat gezeur, man oh man

Doodziek ben je als je weer naar huis gaat

http://www.twentsewelle.nl/Streektaal/kreenk-vuur-de-twentse-sproak

CITAAT:

The desire is thy prayers; and if thy desire is without ceasing, thy prayer will also be without ceasing. The continuance of your longing is the continuance of your prayer.

Saint Augustine

Every man ought to be inquisitive through every hour of his great adventure down to the day when he shall no longer cast a shadow in the sun. For if he dies without a question in his heart, what excuse is there for his continuance?

Frank Moore Colby

Philosophy means nothing unless it is connected to birth, death, and the continuance of life. Anytime you are going to build a society that works, you have to begin from nature and the body.

Susan Griffin

VOORUITZICHT

Hoe zijn uw vooruitzichten?

En, kijkt u er al naar uit?

Of zou u liever uw ogen ervoor sluiten?

Echtpaar in de trein

voor Wobke

Met de allerliefste in een trein
kan aangenaam en leerzaam zijn.
De prachtig vormgegeven stoel
geeft allebei een blij gevoel.

Voor ‘t verre reisdoel kant en klaar
zit ik dus tegenover haar.
De trein maakt zijn vertrouwd geluid
en zij rijdt vóór-, ik achteruit.

We zien dezelfde dingen wel,
maar ik heel traag en zij heel snel.
Zij kijkt tegen de toekomst aan,
ik zie wat is voorbijgegaan.

Zo is de huwelijkse staat:
de vrouw ziet wat gebeuren gaat,
terwijl de man die naast haar leeft
slechts merkt wat zijn beslag al heeft.

Van nieuw begin naar nieuw begin
rijdt zij de wijde toekomst in,
en ik rij het verleden uit.
En beiden aan dezelfde ruit.

Willem Wilmink

Veel mensen gaan de komende tijd op vakantie. Iets waar de meeste mensen zich erg op verheugen. Lekker de boel de boel laten. Verstand op nul. Relaxen. Andere omgeving, andere mensen, ander eten. Even een tijdje niet aan je werk denken, geen dagelijkse stress van agenda's, afspraken, werkoverleg, klanten, etc.

De klok en de telefoon gaan even op standby.

Hoewel; kunnen we dat überhaupt nog wel? De telefoon uitdoen, bedoel ik? Hoe lang hebben we nu smartphones? Mijn generatiegenoten en ik hebben ze nu maximaal zo'n drie à vier jaar. En we zijn totaal verslaafd. Zonder facebook, twitter, email en whatsapp stopt het leven tegenwoordig.....

Vroeger....

Nee, vroeger was niet álles beter.

Maar ook in het pré-smartphone-tijdperk was afkicken van je werk tijdens de vakantie al moeilijk genoeg.

Bellen naar huis dat je op je reisbestemming was aangekomen, en dán kon de vakantie beginnen. Alles loslaten, hoofd leegmaken.

Mij persoonlijk lukte dat na ongeveer een week. Dan een week écht vrij en vervolgens in de derde week was ik me in mijn gedachten al weer aan het voorbereiden op mijn werk-aktiviteiten.

Ja, ook werk was een verslaving.....

Hebben we soms een gen of een innerlijke stem die ons zegt dat we constant, 24/7, alert en aktief moeten zijn? De technologische ontwikkelingen zouden ons werk uit handen nemen, en dus meer rust geven.  Maar het tegenovergestelde gebeurt.

Wasautomaten, drogers, vaatwassers, televisies, computers..... Tijdrovers!

En de telefoonterreur is ook nog eens smart geworden.

Mijn persoonlijke vooruitzichten (MS en inmiddels na 40 jaar werken definitief afgekeurd) vereisen dat ik vaker in de achteruitkijkspiegel kijk. Ik hoef geen plannen meer te maken, geen vakantie te boeken. Rust! 

Definitief, dat wel. 

Achteruitkijken is in mijn geval niet alleen noodzakelijk en de enige optie, het levert vaak ook fraaie vergezichten op!

In rust nadenken over wat wás, is verrijkend. Ook wel een beetje saai, moet ik eerlijk bekennen, want er komen geen nieuwe beelden bij, maar ik vind dat niet zo heel erg. Ik kan genieten van mooie herinneringen. Misschien is dat slechts een rationalisatie en komt het vanuit het besef dat dat wat achter mij ligt een mooier uitzicht biedt dan de toekomst. 

Maar wat maakt het uit?!

Ik ben "zufrieden", en ook nog eens "smart", in het nú. 

En heb weer toegegeven aan een nieuwe verslaving: alwéér een stukje geschreven.

Met een smartphone. 

Ik ben dus gewoonweg blij met de nieuwste technologie. Het biedt mij een kans om vooruit te blijven kijken.

Ze helpen mij het leven draaglijk te maken, zijn mijn venster op de wereld, en bieden me een blik op de toekomst.

Ze maken mijn vooruitzichten wat minder benauwd en beperkt!

CITAAT:

A comfortable old age is the reward of a well-spent youth. Instead of its bringing sad and melancholy prospects of decay, it would give us hopes of eternal youth in a better world.

Maurice Chevalier

It is paradoxical, yet true, to say, that the more we know, the more ignorant we become in the absolute sense, for it is only through enlightenment that we become conscious of our limitations. Precisely one of the most gratifying results of intellectual evolution is the continuous opening up of new and greater prospects.

Nikola Tesla

Optimism doesn't wait on facts. It deals with prospects. Pessimism is a waste of time.

Norman Cousins

GEZONDHEID

Kan iemand die ziek is, hier eigenlijk wel zinnige dingen over zeggen, zonder aanmatigend te worden?

Pfffff....

Gezondheid is iets zó precairs.

Het is namelijk niet een kwestie van : je hebt het wel of je hebt het niet.

Het is buitengewoon ingewikkeld om te bepalen of iets of iemand ziek of gezond is.

Een leek kan het maar zelden aan de buitenkant zien: een depressie, reuma, astma, kanker, noem maar op: niet gelijk zichtbaar, dus niks aan de hand.

Zie je een rolstoeler, ja die is natuurlijk gelijk zielig.

Het begrip hebben voor en begrijpen van die al niet zielige zieke, is al net zo'n complex proces.

Want de reaktie op datgene dat afwijkt van onze norm, komt vaak voort uit afweermechanismes.

En ook dat werkt meerdere kanten op. 

Ik als rolstoeler ben nét zo verantwoordelijk voor de interactie als de gezonde persoon die van mij schrikt en raar op mij reageert. 

En dan zijn er ook nog vaak derden in het spel, die niet begrijpen dat ik kan reageren uit begrip.

En zo kan het gebeuren dat het leven van een zieke steeds meer gaat bestaan uit het geven van uitleg.

Dat gaat uiteindelijk ten koste van iets...

Bij mij van: decorum.

Ik verval steeds meer in dialect. Nou, so what!

Vlekken in de trui? Hmmm.

Mopperig of bits? Wtf...

Geen invalidentoilet in de buurt? Jammer dan!

Voordeel is wel dat ik erg gevoelig word voor wat écht is, en zo ook dichter bij mezelf kom.

In mijn coachpraktijk bijvoorbeeld zagen cliënten al snel door mijn kwetsbaarheid heen de échte Fem.

En zo hebben we allemaal, ziek of gezond, iets unieks te bieden.

Citaat:

 Everyone needs to be valued. Everyone has the potential to give something back. - Diana Princess of Wales

Treasure the love you receive above all. It will survive long after your gold and good health have vanished. - Og Mandino

Gedicht: Willem Wilmink

Heftan tattat

Zundag weer verjöarsviseet
en iej weet wa hoo dat geet:
Herman hef zoo zeek ewes,
Graads mut ok weer oonder t mes,
Trui hebt z' alns a vort-enomn,
Kloas is oet de tied ekomn,
Leida hef zon pien in t lief,
oo, dat aarme, aarme wief.
En hoo is t dan noe met Bernard?
Heftan tattat! Heftan tattat!
Hee har völs te völ patat had
en doo hef e t dus an t hart had. 

Dat genöal, oo man oo man,
doodzeek goa'j op hoes op an.

Met dank aan C