SERVICE

Aflevering 5

"Aagje Z. sliep in een hoog-laagbed. Op een ochtend (een vrijdagochtend, dit soort dingen gebeurt altijd in het weekend), toen ze door Ma Beker uit bed werd gehaald, viel de lattenbodem uit elkaar. Wát een angstig moment! Gelukkig kon Aagje nog op tijd met de lift omhoog worden getild, dus er gebeurden geen persoonlijke ongelukken. Ma zocht de latten bij elkaar; er bleken er verschillende stuk te zijn. Dus als Aagje die avond weer in haar bedje wou liggen, dan moest er snel gebeld worden met de beddenleverancier! Zo gezegd, zo gedaan....

'Er zijn 27 wachtenden vóór u', zegt de computerstem. Nou ja, éindelijk contact; 'we hebben het genoteerd en de planning zal u bellen'. Een uur later is er nog niet gebeld, dus Aagje belt nog maar eens. 'O, het is dus spóed mevrouw, dat was niet bekend. Ik ga dat aanpassen in de computer'. Er wordt natuurlijk wéér niet gebeld, dus Aagje klimt maar weer opnieuw in de telefoon. 'Maar mevrouw, de monteur is onderweg. Of hij materiaal bij zich heeft? Tja, dat weet ik niet'.

Nou dan weet Aagje het natuurlijk al wel. En inderdaad; de monteur kwam even kijken wat er aan de hand is. 'Nee mevrouwtje, dit moeten we eerst bestellen. Dat kan wel een week duren'. De schrik slaat Aagje om het hart. Ze kan zó toch niet naar bed. Ze vraagt ten einde raad of de monteur een tijdelijke oplossing kan bedenken. Die wordt prompt chagrijnig van zo'n lastige vraag. Ze zág hem denken: 'daar heb je weer zo'n zeurklant vlak voor mijn weekend'. Dus Aagje moest ál haar communicatieve vaardigheden inzetten, én zelf een oplossing aandragen, om de monteur aan te zetten tot aktie.

Aagje's echtgenoot, de heer Piet, kwam haar gelukkig te hulp. De monteur ontdooide als sneeuw voor de zon - dat heb je soms als mannen onder elkaar -  en presenteerde vervolgens de oplossing alsof 'ie hem zélf bedacht had. 

Aagje trok zich wijselijk terug. Ze wist écht wel wanneer ze beter haar mond moest houden!

En ze hoopte maar dat over een week de lattenbodem gerepareerd zou zijn....".

Wordt vervolgd

                                   ****

De klant is Koning.

Een spreekwoord uit lang vervlogen tijd.

En al helemaal als je volkomen afhankelijk bent van leveranciers van zorgartikelen, dan wordt er tegenwoordig flink met je gesold.

Die leveranciers krijgen hun geld tóch wel....

Dat wordt de laatste tijd overigens wel steeds lastiger. Aan álle kanten wordt bezuinigd. En dat voelen leveranciers uiteraard ook.

Je zou dan denken dat een organisatie die hulpmiddelen levert aan gehandicapten, niet onmiddelijk de bezuinigingen afwentelt op de cliënt. Als ik daar "de baas" was, zou ik oplossingen bedenken waarmee ik me kon onderscheiden in de markt.

Maar ja, helaas, ik ben maar een domme cliënt.

Ggggrrrrrrrrrr......

http://www.msweb.nl/nieuws/4468

CITAAT:

The best way to find yourself is to lose yourself in the service of others.

Mahatma Gandhi

Profit in business comes from repeat customers, customers that boast about your project or service, and that bring friends with them.

W. Edwards Deming

AUTOMATISERING

Aflevering 4

"Aagje Z. had een probleem, nu Engel na die onverhoedse aanval op haar leven een ándere taakstraf kreeg  (zie      http://femdijkman.blogspot.nl/2014/07/rechtsgelijkheid.html ). Hoe moest dat nou verder? Want gevangenisbewaarders zijn er niet voor opgeleid om rolstoelers uit bed te halen, te wassen en aan te kleden. 

Dit probleem werd natuurlijk ook al gesignaleerd binnen haar vriendinnenclubje. Ma Beker nam het voortouw en er volgde daarna druk overleg met Missy en Poekie. Ze besloten samen dat Ma Beker de taak van Engel zou overnemen. Óndanks haar volle agenda. Dus, zo gezegd zo gedaan.

De volgende ochtend meldde ze zich aan de gevangenispoort. Dat was weer een volslagen nieuwe levenservaring! Ze kreeg het er verschrikkelijk warm van.... En het échte werk moest nog beginnen. Ma kreeg al een beetje spijt dat ze er aan begonnen was.

Afijn, dacht ze, niet zeuren, schouders eronder en húp, aanpakken die handel. Maar ja, ze had niet voorzien dat Aagje in zak en as zat. Dus de verzorging werd dubbel zwaar: een hele kleine ruimte, het was er bloody hot, geen hulpmiddelen, en die enorme rolstoel stond constant in de weg. Ma werkte zich een slag in de rondte en beurde zich een breuk. Ze wist dat ze dit nooit kon volhouden, en stortte zich vol overtuiging op het verzinnen van een oplossing!

En al heel snel had ze iets geniaals bedacht: ze zou Aagje naar de rolstoelwasstraat bengen... Volautomatische reiniging inclusief aanbrengen van lotion en cremes. Appeltje, eitje!

Voor het aankleden moest nog wel iets bedacht worden, maar dat nam Ma nog maar even op de koop toe.

Dus de volgende ochtend passeerde ze al heel wat vrolijker de gevangenispoort. Aagje stemde ermee in, dus daar gingen ze, samen met een penitentiaire inrichtingswerker, op weg naar de rolstoelwasstraat......"

Wordt ongetwijfeld vervolgd.

De wasstraat van de toekomst:

http://youtu.be/vo9wlAWHE3E

Houdt automatisering ons in de greep?

Alles lijkt tegenwoordig in het teken te staan van automatisering en electronica. Zonder computer en smartphone sta je tegenwoordig min of meer buiten de samenleving. We leven in het zgn informatietijdperk, waarin je álles wat je wilt weten kunt vinden op internet. 

Maar hoe zit dat met de menselijke maat?

Al die hulpmiddelen zijn fantastisch om informatie uit te wisselen, en dat doen we volop. Prachting, een verrijking ten opzichte van vroeger. Maar waar ligt de grens? Wanneer leiden hulpmiddelen tot een mechanisch contact?

Hoe zorgen we ervoor dat contact en communicatie tussen mensen écht, warm en intens blijft?

Want ik moet er niet aan denken dat ooit te moeten missen.....!

CITAAT:

As technology advances, it reverses the characteristics of every situation again and again. The age of automation is going to be the age of 'do it yourself.'

Marshall McLuhan

Automation and technology would be a great boon if it were creative, if there were more leisure, more opportunity to engage in raising a family, providing guidance to the young, all the stuff we say we need. America will work if we're all in it together. It'll work when there's a shared sense of destiny. It can be done!

Jerry Brown

RECHTSGELIJKHEID

Aflevering 3:

"Engel B. was geen lieverdje.....

(Zie ook : http://femdijkman.blogspot.nl/2014/06/orange-is-new-black.html ).

Wegens aanzetten tot een misdrijf werd Engel veroordeeld tot een taakstraf. Zij moest de tot levenslang veroordeelde Aagje Z. verzorgen. In de gevangenis welteverstaan. En omdat de zorg zoveel tijd kostte, was Engel eigenlijk ook constant dáár.

Als je, zoals die twee, elkaar zó dicht op de lip zit, gevangene bent van de situatie en van elkaar, dan wil de irritatie wel eens toeslaan. Aagje was tamelijk veeleisend en af en toe behoorlijk onflexibel. En Engel kon daar zó moe van worden.... Het was ook niet eerlijk!

Ma Beker en Missy M. waren namelijk nog steeds op vrije voeten. Ze hoefden enkel en alleen maar af en toe op bezoek te komen. Nou is de gevangenis niet de leukste plek om op visite te komen, maar ja, zíj konden na afloop weer de frisse buitenlucht inademen.

Engel kon het niet uitstaan!

Ze wou wég.

Ze zon op een grote verdwijntruc, een uitbraakpoging. Hóe krijg je een sikkeneurige vrouw in een rolstoel in godsnaam de gevangenis uitgeloodst?? Want ze wilde Aagje natuurlijk wél meenemen.

Daarom legde ze het voor aan haar om te kijken of ze samen een goed plan konden bedenken. Maar wat schetste haar verbazing: Aagje zag dat helemaal niet zitten. De gevangenis was niet fijn, maar een ontsnappingspoging boezemde haar veel te veel angst in. Ze gooide daarom de kont tegen de krib!

En daarom sloegen bij Engel de stoppen helemaal door!"

Wordt vervolgd.

Bestaat er rechtsgelijkheid in Nederland?

Of is gelijk recht voor iedereen een illusie?

Net zoals de maakbaarheid van de samenleving dat is?

In een normale opvoeding leer je als kind dat "eerlijk delen" de norm is. Maar je leert als kind óók dat er altijd kinderen slimmer, groter, sterker en gemener zijn dan jij. En dat ze daar mee wegkomen.

Sterker nog, zelfs als ouders en onderwijzers het zien, grijpen ze niet altijd in.

Dat is een ingewikkeld leerproces.

In de samenleving gaat het niet veel anders. 

Overheden, bedrijven, instituties en individuen leven mét en naast elkaar. Alles en iedereen streeft eigen belangen na. We zijn primitieve wezens, dus het eigen overleven en instandhouden staat voorop. Dat geldt ook voor álle organismen, dus ook voor organisaties. Bestuurders van organisaties doen dat de laatste decennia vooral door het bedenken van nutteloze processen, het manipuleren van cijfers en het daarmee in stand hiuden van het eigen systeem. Welke bestuurder/manager houdt zich nog bezig met het aansturen, ondersteunen, kortom met het faciliteren van het primaire proces van zijn organisatie? Wie ziet nog de samenhang van de verschillende onderdelen? Wie durft nog een individu aan te spreken op fouten?

Nee, in plaats van concreet handelen kiest men liever voor een nieuwe algemene procesgang, waar niemand baat bij heeft maar die zo mooi staat op het c.v.; altijd handig bij een sollicitatie.

Burgers zijn enerzijds murw gebeukt na al die reorganisaties, fusies en bezuinigingen - die als noodzakelijk worden verkocht, maar in de praktijk zelden succesvol zijn - en zijn anderszijds volslagen gefrustreerd door opgekropte woede.

Zijn we in dit land, met al zijn wetenschappers, kennis én geld, niet in staat om dit proces van moreel en cultureel verval te keren? 

Kunnen we de middelen waarover we beschikken niet efficiënter, effectiever en meer in samenhang bezien en inzetten?

Er zijn tál van onderwerpen waar weldenkende en hardwerkende burgers zich zorgen over maken. 

Laten we daar eens onderzoek naar doen en oplossingen voor bedenken!

http://nl.m.wikipedia.org/wiki/Systeemdenken

Voor de staat van ons land, ons individuele welzijn en gevoel van rechtsgelijkheid zou een boost vanuit een dergelijk grootschalig onderzoek  enorm welkom zijn.

CITAAT:

They still don't want to admit to the world that this isn't the best and the fairest and most equal justice system. And that they are guilty of railroading people into jail. They don't want to, or never will, admit these things.

Leonard Peltier

Human progress is neither automatic nor inevitable... Every step toward the goal of justice requires sacrifice, suffering, and struggle; the tireless exertions and passionate concern of dedicated individuals.

Martin Luther King, Jr.

All the great things are simple, and many can be expressed in a single word: freedom, justice, honor, duty, mercy, hope.

Winston Churchill

GEVANGEN

Tweede aflevering:

"Na haar onbezonnen aktie op het tankstation (zie http://femdijkman.blogspot.nl/2014/06/orange-is-new-black.html ), werd Aagje Z. veroordeeld tot levenslang. Het Openbaar Ministerie en de rechter hadden geen enkele clementie: haar persoonlijke situatie gold niet als verzachtende omstandigheid. Bovendien werd ze volledig toerekeningsvatbaar geacht. Sterker nog, de Officier van Justitie vond een observatieonderzoek in het Pieter Baan Centrum naar haar geestelijke gesteldheid volkomen overbodig. Ná haar aktie kwam ze namelijk rationeel en evenwichtig over en daarbij toonde ze ook diep berouw over het feit dat ze haar vriendinnen en mogelijk ook vele anderen in gevaar had kunnen brengen. Dus het plaatje was al heel snel rond. Ze werd gevangen genomen. Voor de rest van haar leven."

                                   ***

Leven in een gevangenis moet je leren. 

Er gelden andere wetten. Er is sprake van een ernstige beperking in tijd en ruimte. Er zijn onbekende bedreigingen. Je maakt geen eigen keuzes meer, dat doen anderen voor jou.  En er heerst een heel eigen dynamiek. Want jouw leven staat stil, en tóch: om je heen gaat het door. Je zit weliswaar binnen, maar je staat tegelijkertijd overal buiten. 

Je levenspartner staat dan wel buiten, maar is ook niet meer vrij. Hij moet niet alleen zijn eigen leven leiden, maar hij lijdt ook aan de gevangenschap. Hij leidt een dubbelleven. Voor hem gaat de zorg voor de gevangene dóór en het leuke gaat verloren.

Wie staat er ooit stil bij het leven van de partners ván? Bij de gevangenen búiten de gevangenis?

Samen eenzaam.

Voor een gevangene geldt in elk geval dat je niet meer kunt doen wat je wilt. Zo maar even naar buiten lopen. Een eindje fietsen. Je hondje uitlaten. De was ophangen of de boodschappen doen. 

Een glas water pakken. Naar de w.c.

Álles te moeten vragen....

Iemand anders bepaalt wát je eet en wanneer. Hoe laat je opstaat uit bed en er weer in gaat. 

Je wordt omgeven door mensen, medegevangenen en cipiers, waar je in andere omstandigheden misschien nooit contact mee zou hebben gehad.

Hoe ga je daar mee om?

Létterlijk naar de gevangenis gaan is een opgelegde straf als je iets misdaan hebt. Schuld en boete; eigen verantwoordelijkheid; die helpen dan misschien bij het verwerken. Geen idee.

Maar als het lot je treft? Als je in een symbolische gevangenis terecht komt, bijvoorbeeld door ernstige ziekte, of als partner ván....?

Welke instrumenten zet je dan in om je gevangenschap te overleven? 

Opgesloten worden is verlies van vrijheid. Verlies van het leven zoals je dat kende. Dat vraagt om een rouwproces. Dergelijke processen werken bij iedereen verschillend. Kübler-Ross heeft daarvoor een beroemd model ontwikkeld, maar ik weet uit ervaring dat mensen de fases soms in andere volgordes doormaken, met een onvoorspelbare tijdsduur, en dat sommigen nooit de laatste fase, acceptatie, bereiken.

Sommige mensen blijven bijvoorbeeld eeuwig in boosheid hangen.

Dat maakt het leven dan dubbel triest.

Ik denk dat ik van mezelf mag zeggen dat ik die acceptatie-fase heb bereikt. Mijn ziekte openbaarde zich 19 jaar geleden, dus mijn boosheid is al lang voorbij. Mijn coping-mechanismes, ontkennen, verdringen en negeren, zijn me uitstekend van dienst geweest. Mijn vermogen om het licht te zien in plaats van het donker, eveneens. Gewenning is belangrijk. Tot zover allemaal geen persoonlijke verdienste, maar toeval.

Mijn advies: als je ooit in een situatie komt waarin je je gevangen voelt, profiteer dan van gunstig toeval en voor het overige: ga uit van je kracht en zet die in!

CITAAT:

I like to help kids, work with kids in detention homes. Don't tell a kid what's right and wrong. He knows what's right and wrong. Find out what his attitude and his aptitude are; try to help him where he wants to go.

Evel Knievel

Police in China can do whatever they want; after 81 days in arbitrary detention you clearly realise that they don't have to obey their own laws. In a society like this there is no negotiation, no discussion, except to tell you that power can crush you any time they want - not only you, your whole family and all people like you.

Ai Weiwei

I submit that an individual who breaks the law that conscience tells him is unjust and willingly accepts the penalty by staying in jail to arouse the conscience of the community over its injustice, is in reality expressing the very highest respect for law.

Martin Luther King, Jr.

ORANGE IS THE NEW BLACK

Aflevering van een t.v.-serie:

Tijdens haar uitstapje, waarbij Aagje Z. min of meer per ongeluk op de bible-belt terecht kwam (zie: http://femdijkman.blogspot.nl/2014/06/the-good-bad-and-ugly.html ), had ze heel sneaky iets meegenomen in de paardentrailer. Iedereen vertrouwt een zwaar gehandicapte zonder meer op haar blauwe ogen en guitige glimlach, dus dat ging heel simpel. Haar vier vriendinnen hadden in elk geval niets in de gaten. 

Een roze chevrolet met paardentrailer is een opzienbarende verschijning. De eerste politiesurveillance die ze tegenkwamen onderweg, stond er zó versteld van, dat ze helemaal vergaten om de auto met de vrouwen staande te houden voor controle. Dat kon uiteraard niet blijven goedgaan: via de regionale meldkamer ging namelijk een signalement uit, dus een tiental kilometers verderop moesten de vrouwen alsnog stoppen.

"Wat zit er in die trailer, mevrouwtjes?", vroeg een wat dikkige oudere hoofdagent. Hij droeg een bril met jampotglazen, dus het lag voor de hand dat Engel B. een brutaal antwoord zou geven. Ma Beker was haar net voor en zei waarheidsgetrouw: "Een hele grote mevrouw in een electrische rolstoel". Dat klonk zo ongeloofwaardig, dat de hoofdagent schuddebuikend de autopapieren teruggaf en gebood om door te rijden.

So far, so good....

Vijf vrouwen, waarvan minimaal drie in de overgang, moeten regelmatig een pauze inlassen. 

Het tankstation bood uitkomst. Aagje werd uitgeladen en gezamenlijk gingen ze bij de shop naar binnen. Een run op de toiletten was onvermijdelijk.... De vijf, die hoge eisen aan hygiëne stelden, kregen ter plekke een hartverzakking. Zó smerig hadden ze nog nooit een w.c. gezien. 

Goede raad is duur, en hoge nood veroorzaakt chagrijn, dus er ontstond een explosieve situatie.

Nu kwam de smokkelwaar van Aagje goed van pas! Ze vroeg Missy en Poekie om haar tas even open te doen. Die schrokken van de inhoud, maar Engel had een aansteker bij zich en zij deed niets liever dan er de fik insteken: evementenvuurwerk!

Ma Beker bracht iedereen in veiligheid, toen met een geweldige knal de ruimte werd schoongeblazen.

Oeps, even vergeten dat het een tankstation was! Dus binnen de kortste keren stond er een grote politiemacht om de vrouwen te arresteren. De eerder genoemde hoofdagent was er ook, volledig geschokt door het voorval. Daar stond de vrouw in de rolstoel. Ze bestond écht! Zijn hoofd ontplofte zowat.

De vrouwen moesten mee naar het hoofdbureau van politie, vanwege de bijzondere omstandigheden. De gewone oponthoudkamers waren voor Aagje namelijk te klein. Daar pastte ze niet in met haar rolstoel. Ze was aangewezen op een grotere ruimte en daarom ging ze regelrecht naar de cellengang, alwaar ze werd ingesloten in haar privé-verblijf......

                           *****

To be continued.....

                           *****

De moraal van dit verhaal:

Als mensen "in hokjes worden gestopt", gebeurt dat dan ook letterlijk?

Kun je gevangene van je eigen omstandigheden zijn?

Of zijn degenen met de hokjesgeest in hun bekrompenheid juist méér in hun vrijheid beperkt? 

Orange is the new black, openingstrailer:

http://youtu.be/fBITGyJynfA

http://nl.m.wikipedia.org/wiki/Orange_Is_the_New_Black

CITAAT:

It is better to be high-spirited even though one makes more mistakes, than to be narrow-minded and all too prudent.

Vincent Van Gogh

Everybody that's living in this earth is living in a situation. It's not narrow-minded to the point where everybody is serious and nobody has a personality. I think people die telling jokes.

Mike Epps

We need to give each other the space to grow, to be ourselves, to exercise our diversity. We need to give each other space so that we may both give and receive such beautiful things as ideas, openness, dignity, joy, healing, and inclusion.

Max de Pree

THE GOOD, THE BAD AND THE UGLY

Een filmscript:

Aagje Z. had de hele week ziek op bed gelegen. Hoog tijd dat ze er weer even uit kwam. Dat vonden haar vier zusters ook. 'S morgens vroeg om half zeven reden ze in een knalroze Chrevrolet met paardentrailer op weg naar haar huis. Ma Beker achter het stuur, Missy M. naast haar en achterin Poekie S. en Engel B. 

Aagje werd in de paardentrailer geladen, en daar gingen ze! Op weg naar de kust. Binnendoor en achterlangs natuurlijk, want die oude Chevy '57 kon niet meer op de snelweg. Op de radio klonken liedjes van de Beach Boys. En in de auto een vrolijk gekakel en gekwek van de vier zusters. Aagje kon ook nog een beetje meedoen, via de walkie-talkie. 

Zo'n Chevy slurpt natuurlijk benzine, dus in de buurt van Kootwijk werd een benzinestation gezocht. Stomme aktie, want op zondag op de bible-belt, is níets open. Dus de auto kwam stil te staan, en de stemming onder de zussen daalde naar hetzelfde niveau als de benzinemeter. Het gekakel en gekwek veranderde geleidelijk aan in gekibbel. Aagje werd uitgeladen, en ze besloten om maar eens ergens aan te bellen om te vragen om hulp. In de huizen in de buurt stonden de bewoners echter verschrikt achter de gordijnen te kijken naar het tafereel. Het was namelijk negen uur, en ze moesten naar de kerk! Ze verwachtten een groot onheil over zich af te roepen als ze hun deuren en harten zouden openstellen voor dit bijzondere gezelschap. Het zou zo maar een stel criminelen kunnen zijn.....

Maar de vindingrijkheid en het doorzettingsvermogen van de vijf vrouwen was niet gebroken. Ze hervonden zichzelf. Ma Beker nam de leiding, ze overlegde even met Missy, en bedachten dat Poekie haar uniformjasje zou aandoen en dat ze een eindje moest gaan wandelen met Aagje. Even naar de volgende straat (waar men de roze Chevy nog niet had gezien) en dan met hun liefste glimlach mensen aanspreken die nét naar buiten liepen.

En het lukte waarempel. Ze kregen - tegen betaling uiteraard - een jerrycan benzine mee. Engel, die hen op een afstandje had gevolgd nam de jerrycan over en samen liepen ze terug naar de auto. De tank werd gevuld en de tocht voortgezet. 

Het was te laat geworden om naar de kust te rijden, dus werd de bestemming veranderd: eerst een pannenkoek bij Boshuis Drie en daarna palingen in Elburg.

En voldaan reden ze met de zonsondergang in de rug weer terug naar huis.....

De moraal van dit verhaal: 

Hoe kun je goed en kwaad herkennen? En feit en fictie? Normaal en vreemd? Vertrouwen en angst?

Wat gebeurt er als we oordelen over de buitenkant?

Boney M., Ma Baker:

http://youtu.be/oR6eKmqSEa0

CITAAT:

Ter ere van Maya Angelou enkele citaten van haar: 

My mission in life is not merely to survive, but to thrive; and to do so with some passion, some compassion, some humor, and some style.

I love to see a young girl go out and grab the world by the lapels. Life's a bitch. You've got to go out and kick ass.

I've learned that you can tell a lot about a person by the way (s)he handles these three things: a rainy day, lost luggage, and tangled Christmas tree lights.

I think we all have empathy. We may not have enough courage to display it.

Maya Angelou

We can learn to see each other and see ourselves in each other and recognize that human beings are more alike than we are unalike.

Maya Angelou

If you find it in your heart to care for somebody else, you will have succeeded.

Maya Angelou

Achievement brings its own anticlimax.

Maya Angelou